Love of my life...

mixed media on wood 40x40cm

This is a  painting i made recently, for my little son's birthday. It is mixed media on sea wood. I made collage,photo trasfer,i used acrylics,markers,stamps,various scraps of papers, rub ons and stickers! Oh!! And much,much love too!!!!

   Have a wonderful rest of the week!

Μία συνηθισμένη μέρα(;)

Μία μέρα, ένα πρωινό για να γίνω πιο συγκεκριμένη σαν όλα τα άλλα, ξύπνησα στο μαγικό δωμάτιο όπου κοιμάμαι (περιστασιακά δηλαδή μιάς και πλάσματα σαν κι εμάς δεν συνηθίζουν να κοιμούνται πολύ)

και αφού φόρεσα το φόρεμα μου και το μαγικό μου καπέλο, κατέβηκα στην κουζίνα (μένω σε πύργο όπως έχω ξαναπεί) όπου άρχισα να ετοιμάζω την αγαπημένη γέμιση για σάντουιτς της πολυαγαπημένής μου φίλης-ξωτικού Ιωάννας.  Την προηγούμενη μέρα είχα λάβει πρόσκληση για τσάι από την Ιωάννα στο αγαπημένο της στέκι της Νεραιδοχώρας: στον πρώτο νεραιδοδακτύλιο δεξιά της τρίτης βελανιδιάς.

Σε ένα μπολ λοιπόν, ψιλόκοψα σολωμό καπνιστό, ένα ώριμο αβοκάντο, 2 φρέσκα κρεμμυδάκια και 2 κουταλιές τυρί κρέμα. Τα ανακάτεψα καλά και με αυτό το μίγμα γέμισα μικρά σαντουιτσάκια.

Τα έβαλα μέσα σε μία όμορφη πιατέλα μαζί με τυράκι και ελίτσες από την φίλη μου την ελιά που έχω στην αυλή μου και αμέσως μετά,φορτωμένη με την πιατέλα πέταξα για τη Νεραιδοχώρα!
Το ξωτικό Ιωάννα φυσικά με περίμενε υπομονετικά ,καθισμένο δίπλα στα πανέμορφα μανιτάρια και φτιάχνοντας νεραιδοκοσμήματα!

 Πρέπει να σας πω πως λατρεύει κάθε είδους κατασκευής!
  Το τσάι μας το σέρβιρε μετά από λίγα λεπτά,ζεστό ,γλυκό και μυρωδάτο μία πανέμορφη νύμφη του δάσους , η Εύα, που καταπιάνεται πάντα με τις πιο απίθανες και περίεργες συνταγές μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής! Μαζί μας πρόσφερε και πανέμορφα cupcakes λουλουδιών!

Την ευχαριστήσαμε θερμά κι απολαύσαμε την πρώτη μας γουλιά από τσάι ανεμώνας...
Δυστυχώς δεν έμελλε να την ευχαριστηθούμε, μιάς και φασαρία και σαματάς ακούστηκε από την απέναντι συστάδα δέντρων.Γυρίσαμε προς τα εκεί ανήσυχες .
Γρήγορα, πληροφορηθήκαμε,από ένα περαστικό κι αξιαγάπητο Mπλεγμένο Κουβάρι,που όσο προχωρούσε τόσο περισσότερο μπλεκόταν,πως επρόκειτο για ένα συνηθισμένο καυγά ανάμεσα σε δυο νεράιδες του δάσους. Την Μοντέρνα Σταχτοπούτα  και την  Ανάσα που μάλωναν για μία καινούρια τιάρα φτιαγμένη από τα πιο σπάνια λουλούδια του αγρού!
Την κατάσταση ήρθε αμέσως σχεδόν να εξομαλύνει η γνωστή μητέρα όλων των νεραιδών και ξωτικών: η Marilise μαζί με την πρώτη βοηθό της ,την Μαρία που με την γλυκάδα και την τρυφερότητα της,πάντα φρόντιζε για την τήρηση της ειρήνης!
Όλοι φυσικά σώπασαν μόλις πλησίασε η Marilise ,και όλα φάνηκαν προς στιγμή να επανέρχονται στον φυσιολογικό τους ρυθμό. Αμ δε!!!!
Μόλις η Μarilise απομακρύνθηκε άρχισε νέος σαματάς σε ένα κοντινό νεραιδοσπιτάκι, σχετικά με το αν θα έπρεπε ή όχι να προστεθεί αλάτι και βαλεριάνα μέσα στις φακές! Δύο νεράιδες - μαγείρισσες το  Αστέρι   και η   Λίλα που κάποτε μαγείρευαν μαζί, αποφάσισαν να μαγείρέψουν,έτσι για να θυμηθούν πάλι τα παλιά..Όμως πρέπει να ξέρετε πως οι μάγειρες και οι μαγείρισσες έχουν πολύ ισχυρό ταπεραμέντο και δύσκολα μοιράζονται την κουζίνα τους με άλλους!
   Ευτυχώς, με ένα δυνατό φύσημα του αέρα ,εμφανίστηκε ,ως δια μαγείας, η γιαγιά της όμορφης μας Νεραιδοχώρας , η Ειρήνη! Με το καλοσυνάτο της χαμόγελο και την ευγενική της αύρα , έδωσε μεμιάς τέλος σε όλες αυτές τις αψιμαχίες που απειλούσαν να ταράξουν μία κατα τα άλλα συνηθισμένη μέρα...
  Όμως, δυστυχώς, εγώ και η Ιωάννα-το ξωτικό- δεν καταφέραμε ούτε το τσάι ανεμώνας να πιούμε, αλλά ούτε και τα πεντανόστιμα σάντουιτς σολωμού με αβοκάντο να γευτούμε! Μας είχε πιάσει πονοκέφαλος και νευρικότητα!!!
  Εκεί λοιπόν που κοιτούσαμε η μία την άλλη σκυθρωπές....σκεφτήκαμε την Χριστιάνα την μάγισσα (καλή μάγισσα) που έχει το χάρισμα να διώχνει τις λύπες και τους καημούς! Χωρίς δεύτερη σκέψη, ανεβήκαμε στη σκούπα μου και πήγαμε στο ερημητήριο της αγαπημένης μας μάγισσας. Πράγματι, μετά από μία συνεδρία ρέικι, γίναμε και οι δύο-κι εγώ και η Ιωάννα ...περδίκια!
   Όλες μαζί μετά , καθίσαμε στον καταπράσινο κήπο της Χριστιάνας,ήπιαμε το τσάι μας και φάγαμε με ανανεωμένη όρεξη τα νόστιμα μεζεδάκια μας...

   Ήταν μία συνηθισμένη ημέρα στην χώρα της μαγείας..την Νεραιδοχώρα!

O αγαπημένος φίλος Μάκης  και το αγαπημένο Μπλεγμένο Κουβάρι με προσκάλεσαν σε αυτό το παιχνίδι που κυκλοφορεί τελευταία και το οποίο παραλλάχτηκε από την αγαπημένη μου Ρεγγίνα. Τώρα παραλλάχτηκε και από εμένα την Pink Dreamer!!!
Αφιερώνω αυτή την  "σκανδαλώδη" ιστορία στα δυο μου παιδιά-ξωτικά, που είχαν γενέθλια πριν λίγες μέρες!

Nα έχετε ένα υπέροχα μαγικό και γεμάτο όμορφες εκπλήξεις Σαββατοκύριακο!

Just Art Journaling!

my new spiral bounded art journal/sketchbook with fabrics on the cover!

KEEP CREATING!

Ανακοίνωση-Πρόσκληση!

  Όπως ξέρετε οι περισσότερες από εσάς,πέρσι τον Απρίλιο δημιούργησα ένα δίκτυο ning για την τέχνη του ημερολογίου (art journaling).
Επειδή όμως η τέχνη αυτή είναι ακόμη άγνωστη εδώ στην Ελλάδα,ενώ αντίθετα η κάθε μορφής δημιουργική απασχόληση ακμάζει(εδώ ειδικά στην μπλογκόσφαιρα),αποφάσισα να επεκτείνω τις δραστηριότητες του δικτύου αυτού ώστε να ανταποκρίνεται απο εδώ και στο εξής σε όλα τα καλλιτεχνικά και δημιουργικά γούστα!!!

*Όσοι λοιπόν ασχολείστε με τη ζωγραφική,καλλιτεχνία,φωτογραφία,γύψο,πηλό,μαγειρική,ζαχαροπλαστική,κολάζ, mixed media ,scrapbooking, σχέδιο,γράψιμο,ποίηση, και οτιδήποτε άλλο που προυποθέτει έμπνευση και δημιουργία θα υπάρχει στο εξής ένας κοινός χώρος: ΕΔΩ!

Έτσι από σήμερα,όσες/οι είστε ήδη μέλη αλλά και όσες /οιεπιθυμείτε να γίνετε,μπορείτε να αναρτείτε τις δημιουργίες σας (που αυτομάτως μπαίνουν σε προβολή σλάιτς στην κεντρική σελίδα), μπορείτε να γράφετε σχόλια,πληροφορίες,ειδοποιήσεις, να ανοίγετε δημόσιες συζητήσεις,να ανεβάζετε σχετικά βίντεο, να βάζετε τις αναρτήσεις του μπλόγκ σας (μπαίνουν αυτομάτως),να έχετε την προσωπική σας σελίδα,και πολλά πολλά άλλα που θα τα δείτε και θα τα μάθετε στην πορεία!
**** Η παραπάνω φωτογραφία είναι το έμβλημα του δικτύου για όποιον-αν επιθυμεί να το έχει στο μπλογκ του με ανακατεύθυνση το λινκ του δικτύου!

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

The Art of Dreaming....Η Τέχνη του να Ονειρεύεσαι...

....because dreams are made to come true!


το ξωτικούλι μου που ονειρεύεται κι αυτό!


   Κοιμάσαι,ονειρεύεσαι,ξυπνάς πάλι ονειρεύεσαι,περπατάς , μιλάς,τραγουδάς,μαγειρεύεις,συζητάς,γράφεις,και όλο μα όλο ονειρεύεσαι...




το γλυκό που ονειρεύομαι να φάω!

 Πράγματα και ιδέες και καταστάσεις, πολλές φορές απίθανες και απίστευτες ίσως όμως και πιθανές και πιστευτές! Γιατί,ναι ,είναι δυνατόν ό,τι ονειρευόμαστε να γίνει πραγματικότητα!



όνειρο και το τσάι ανεμώνας στη Νεραιδοχώρα!

 Πράγματα που ποτέ πριν δεν είχες καν σκεφτεί πως είναι δυνατόν να υλοποιηθούν και να γίνουν αληθινά!




η αρχή της πραγματοποίησης του ονείρου της φίλης μου Χριστιάνας!

  Όλα μα όλα επιτρέπονται σε αυτή την τέχνη. Την τέχνη του να ονειρεύεσαι!
 Και είναι μία τέχνη τόσο, μα τόσο πολύτιμη! Και κυρίως δεν πρόκειται να στην στερήσει ποτέ μα ποτέ κανείς!!!




κι άλλο ένα ξωτικούλι κοιμάται κι ονειρεύεται!

 Αρκεί να μην κλείνεις ποτέ τα μάτια...όχι τα μάτια αυτά που βλέπεις...μα τα μάτια της ψυχής! Και τότε,όχι μόνο αυτά που ονειρεύτηκες μα και αυτά που δεν είχες τολμήσει καν να ονειρευτείς, θα γίνουν πραγματικότητα....

  Άλλωστε, όλες οι πράξεις,μεγάλες ή μικρές, από ένα όνειρο ξεκίνησαν!



κι αυτό είναι το καπέλο μου,που όπως και η κάτοχος του...ονειρεύεται κι αυτό!!!



ART TUTORIAL 8 / ΜΑΘΗΜΑ ΤΕΧΝΗΣ 8- Create your own art journal! / Φτιάξε το δικό σου ημερολόγιο τέχνης!

by Adriana Almanza

Εκπαίδευσε τα μάτια σου να βλέπουν την ομορφιά ακόμη και σε ένα κομμάτι παλιό χαρτόνι, και φτιάξε το δικό σου ασυνήθιστο ημερολόγιο, μοναδικό....όπως ακριβώς κι εσύ!!!

Η Μαγεμένη Μακαρονοσαλάτα!

  Λίγο καιρό πριν (γύρω στα 60 χρόνια) ένα ξωτικό - λίγο μοχθηρό από τα πολλά βάσανα που είχε περάσει- γύριζε εδώ κι εκεί πάνω στη γη αναζητώντας το πιό νόστιμο φαγητό για να καλοπιάσει τη βασίλισσα του, την φρικαλέα μάγισσα Σουφρώ.

   Την έτρεμε το καημένο το ξωτικό μιάς και κάποτε σε μία κρίση κακίας της, του είχε κόψει την μύτη αλλά του είχε αφήσει την όσφρηση για να μπορεί να μυρίζει τα πιό μοσχοβολιστά φαγητά και να της τα φέρνει.
Μην βρίσκοντας κάτι που να του κάνει εντύπωση γευστικά, αποφάσισε να επισκεφτεί το νεραιδοχωριό μας , μπας κι ανακαλύψει κάτι εκεί.
   Για να πούμε και την αλήθεια η φήμη της κουζίνας του νεραιδοχωριού είχε απλωθεί στα πέρατα του κόσμου!!! Όχι να το παινευτώ αλλά υπεύθυνες γι'αυτό ήμασταν εγώ και η (μπλιάχχ) μάγισσα μαγείρισσα , που όπως ήδη ξέρετε δεν τα πάμε και τόσο καλά μεταξύ μας!
   Εκείνη την ημέρα που έφτασε το ξωτικό στο χωριό,έκανα διαλογισμό κοιτάζοντας τον ουρανό

 και ξαφνικά μου ήρθε η διάθεση να φάω ψάρι.
Μα όπως γνωρίζετε εσείς οι ειδικοί γνώστες της Νεραιδοχώρας, τα μαγικά αυτά πλάσματα δεν τρώνε οτιδήποτε με μάτια(!)
Έτσι, προκειμένου να ικανοποιήσω την όρεξη μου αλλά και τις γνωστές παραξενιές των ξωτικών και νεραιδών,αποφάσισα να χρησιμοποιήσω φιλέτο τόνου.
Άνοιξα λοιπόν το μαγικό βιβλίο

με τα ξόρκια και τις συνταγές της γιαγιάς μου(θυμάστε το ξεχασμένο μαγικό πατάρι;) και βάλθηκα να ψάχνω κάποια συνταγή που να περιέχει τόνο.
Το μάτι μου, μετά από λίγο, έπεσε σε ένα μαγικό ξόρκι ηρεμίας και συμφιλίωσης! Μπα σε καλό της,γέλασα! Μπερδεύτηκε η γιαγιά μου και έβαλε το ξόρκι στις σελίδες της μαγειρικής,σκέφτηκα. Διαβάζοντας το, όμως έμεινα έκπληκτη με την σοφία της αγαπημένης μου γιαγιάς και με την τύχη μου (η οποία οφείλεται στο μαγικό μου δαχτυλίδι πρέπει να ομολογήσω-κάποια στιγμή θα σας διηγηθώ την ιστορία του!)

Επρόκειτο λοιπόν μία συνταγή μακαρονοσαλάτας με τόνο η οποία είχε την ιδιότητα να εξευμενίζει τα πνεύματα και να φέρνει συμφιλίωση και ηρεμία!
Άρχισα αμέσως την παρασκέυή της:
  Έβρασα μισό κιλό πένες μακαρόνια ( τα οποία για κάποιο λόγο μετατράπηκαν σε κοφτό μακαρονάκι!) με λίγο αλάτι και λαδάκι(ναι ,από την πάντα γενναιόδωρη ελιά της αυλής μου),τα στράγγιξα

 και ενώ περίμενα να κρυώσουν σε ένα μεγάλο μπολ έριξα και ανακάτεψα: 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο,2 πιπεριές φλωρίνης(από βάζο), λίγο αρακά,καλαμπόκι  και καροτάκι ήδη βρασμένα,λίγα αγγουράκια τουρσί ξιλοκομμένα, 2 μεγάλες κουταλιές μαγιονέζα,1 κουταλιά μουστάρδα , λίγο ψιλοκομμένο μαιντανό,λίγη τριμμένη ξερή μυζήθρα και 250γρ θρυμματισμένο φιλέτο τόνου(από κονσέρβα φυσικά ,αυτή με την κόκκινη καυτερή πιπεριά)

Όλα αυτά τα υλικά , μαζί με μπόλικη δόση αγάπης και μαγείας τα έριξα στα μακαρόνια μου, ανακάτεψα καλά και τα έβαλα να παγώσουν στο ψυγείο

...και την αμέσως επόμενη στιγμή άκουσα ένα επίμονο χτύπημα στην πόρτα!

Ήταν φυσικά το ξωτικό της ιστορίας μας! Αφού το καλωσόρισα στα μέρη μας και στο ροζ γκλιτερένιο μου σπιτάκι,

άκουσα την πονεμένη του ιστορία και αμέσως σκέφτηκα την μακαρονοσαλάτα! Χωρίς να χάσω καιρό, άρπαξα ένα τάπερ και το γέμισα με μπόλικη από αυτήν , λέγοντας του να το πάρει αμέσως στην μοχθηρή μάγισσα για να το φάει! Το ξωτικό, χαρούμενο κι ευχαριστημένο με την σπάνια τύχη του με χαιρέτησε κι έφυγε γρήγορα.
  Δεν το ξαναείδα από τότε. Όμως λίγες μέρες αργότερα έμαθα για έναν μαγευτικό γάμο που γινόταν σε κάποια μέρη μακρινά. Ήταν το ξωτικό που παντρευόταν την άλλοτε(κατά τα φαινόμενα) μοχθηρή μάγισσα Σουφρώ!!!!!
Έκανε λοιπόν το θαύμα της η μακαρονοσαλάτα με τόνο που είχε μπερδευτεί στα ξόρκια της γιαγιάς!