
Θα ήταν νομίζω λίγο άτοπο να μιλάμε για ανεκπλήρωτα και απραγματοποίητα όνειρα, ειδικά τη σημερινή εποχή που τα προβλήματα και οι δύσκολες καταστάσεις μας κατακεραυνώνουν καθημερινά όλους, και το μόνο που σκεφτόμαστε είναι να ξημερώσει με το καλό!!!
Ωστόσο η αισιοδοξία και η ελπίδα (τι υπέροχες λέξεις!) είναι στη φύση μας και ποτέ μα ποτέ σε όποια κατάσταση κι αν έχουμε βρεθεί ή βρεθήκαμε, δε πάψαμε, δεν παύουμε κι ούτε θα πάψουμε να σκεφτόμαστε έστω και λίγο, εκεί στο πίσω μέρος του μυαλού μας τα όνειρα που κάναμε και ίσως(;) έμειναν απραγματοποίητα...
Δεν μ'αρέσει να μιλώ και να γράφω για το παρελθόν..Με θλίβει και με πονάει...Όμως χτες, οι καλές φίλες
Γωγώ και
mamma el με προσκάλεσαν σε αυτό το παιχνίδι: την καταγραφή μερικών απραγματοποίητων ονείρων μας. Και φυσικά δε μπορούσα να μη δεχτώ!
*******************
Το μεγαλύτερο μου όνειρο ήταν να έχω και να ανήκω σε μία ευτυχισμένη οικογένεια ...
Να υπάρχει αγάπη και ομόνοια γύρω μου...
Να έχω δίπλα μου ανθρώπους που με νοιάζονται και με αγαπούν...
Και για να αφήσω τα μελό τώρα ας πάω σε άλλα πιό ανώδυνα απραγματοποίητα όνειρα!!!
Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω ηθοποιός! ήθελα να πάω και στο Χόλλυγουντ!
Μετά ήθελα να γίνω σχεδιάστρια κοσμημάτων!
Έπειτα καταπιάστηκα με τη συγγραφή θεατρικών έργων και ήθελα να γίνω θεατρικός συγγραφέας!
Αργότερα ήθελα να ανοίξω βιβλιοπωλείο για να βρίσκομαι συνεχώς ανάμεσα στα βιβλία που λατρεύω!
Με τη φίλη μου τη Ρόη ονειρευόμασταν να φτιάξουμε κέτερινγκ και κάθε μέρα μαγειρεύαμε διάφορα φαγητά και διαβάζαμε άπειρα βιβλία μαγειρικής!
Με τη φίλη μου την Αμαλία ονειρευόμασταν να γίνουμε διάσημες πιανίστριες και διάσημες παρουσιάστριες στο ραδιόφωνο! Διαβάζαμε,τότε στη δεκαετία του '90 με μανία το ΚΛΙΚ και παίρναμε ιδέες!
Με τη φίλη μου τη Νατάσσα ονειρέυόμασταν να ανοίξουμε μαγαζί με περίεργα χειροποίητα πραγματάκια!
Αργότερα μου μπήκε η ιδέα να φύγω στην Αγγλία για να σπουδάσω αστρολογία και στην Ιαπωνία για να μάθω καλύτερα την τέχνη της ικεμπάνα(ανθοδετική τέχνη!)
************
Όταν μεγάλωσα αρκετά(;) τα όνειρα μου έγιναν πιό γήινα. Πίστεψα σε αυτά, αγωνίστηκα , προσπάθησα και τα πραγματοποίησα. Όλα! Όχι ανώδυνα και άκοπα αλλά...με σύμμαχο πάντα την αισιοδοξία , την υπομονή και την επιμονή. Και ευχαριστώ κάθε μέρα το Θεό και ότι είναι αυτό που μας δίνει δύναμη να αγωνιζόμαστε, να κοπιάζουμε και να τα καταφέρνουμε!
Πολύ συγκινήθηκα σήμερα
και ίσως είναι
ώρα
να επιστρέψω ξανά
στη χώρα μου...
ξέρετε ποιά...
τη χώρα της
Ονειροφαντασίας
τη Νεραιδοχώρα μου...
Όμως πριν φύγω καλώ σε αυτό το παιχνίδι των ανεκπλήρωτων ονείρων τις φίλες:
Έφυγα ήδη...
Υ. Γ. το αγγελάκι στην προηγούμενη ανάρτηση είναι αγοράκι! Γι'αυτό σταματήστε σας παρακαλώ να του δίνετε κοριτσίστικα ονόματα!!!! Περιμένω ιδέες για αγορίστικα!
Υ.Γ.2 Φτιάχνω συνεχώς πολλά πραγματάκια για το φθινοπωρινό μου givaway!!!
Y.Γ.3 Χτες, με τσίμπησε αράχνη (μάλλον) στα χείλη και πρήστηκαν!Λέτε να έγινα Σπάιντερμαν;